កំណាព្យដោយប្រិយមិត្ត ម៉េងលី រតនពិសិដ្ឋ ៖ អូនសម្លាញ់

អូនសម្លាញ់

(បទពាក្យប្រាំបី)

និពន្ធដោយៈ ម៉េងលី រតនពិសិដ្ឋ

ឱអូនសម្លាញ់បណ្ដូលចិត្តបង អូនឈប់មួម៉ងទៅណាចរណៃ

ពេលនេះបងសូមបើកចិត្តភក្ដី ប្រគល់ជូនថ្លៃតែម្នាក់ណាស្ងួន។

អោយអូនបានយល់ពីជម្រៅចិត្ត ដែលបងមានពិតលើស្រស់នឹមនួន

ថាបងស្រលាញ់អូនពេញបេះដូង គ្មានថ្ងៃប្រែខ្លួនរកអ្នកផ្សេងឡើយ។

ទោះបីរូបអូនជាស្រីរោងចក្រ រៀនសូត្រចប់ថ្នាក់តូចទាបក៏ដោយ

ក៏បងស្រលាញ់មិនរើសអើងឡើយ ព្រមស្ម័គ្រត្រាណត្រើយលុះគ្រាអវសាន្ដ។

រលត់ចាកផុតពីផែនដីនេះ ទើបស្នេហ៍របេះណាស្រស់កល្យាណ

បើដង្ហើមនៅតែមានក្នុងប្រាណ គឺថាស្នាកស្នាមស្នេហ៍មានរហូត។

ដៅជាប់នៅក្នុងចិត្តបងណាថ្លៃ ឆ្លាក់ចាររូបស្រីជារៀងរហូត

គឺមានតែអូនទេស្រស់ពន្លក ដែលបងព្រមយកមកទុកក្នុងចិត្ត។

បងមិនដែល Love ស្រីណាដល់ម្លឹង ដូចជាព្រលឹងទេស្រស់វរមិត្រ

ទើបតែពេលនេះបងលង់ដូងចិត្ត ស្នេហ៍លើឆោមស្និទ្ធិខ្លាំងណាស់ជីវ៉ា។

បងស្រលាញ់អូនមិនមែនត្រឹមគិត ថាស្រស់វរមិត្រជាគូរសង្សារ

ប៉ុន្ដែ Love នេះគឺថាអស្ចារ្យ បងយកអូនណាជាគូរជីវិត។

សូមទេវតាលោកជូយប្រោះព្រំ ផ្ដល់ភាពសុខដុមមង្គលពិតៗ

ដល់ស្នេហាខ្ញុំហើយនិងវរមិត្រ ជូបនៅជីវិតដ៏សុខសាន្ដអើយ។